Pokaż pasek boczny

***

Napisano przez dnia 20 lipca 2013 w Poezja

Idę przez ten tłum ludzi,
widzę wielką różnicę,
która dzieli mnie między przechodniami,
biegnę, ukradkiem płaczę,
czasem sztucznie się uśmiecham,
obejmuje w rękach paranoje,
tylko ona ode mnie nie ucieka.
Codzienność krąży obok mej osoby,
widzę szczęście innego człowieka,
którego bardzo mi brakuje.
Monotonność ulicy mi już nie doskwiera,
to smutek dobija się do serca,
próbując rozwalić potężne drzwi.
Wtedy pragnę się tak zatopić,
stać się niewidzialną,
by później powrócić nową,niezniszczalną..

Opublikowano pod: CC BY-NC-ND 4.0 Wszelkie prawa należą do autora.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Komentarze «
»