Nad znakiem śmierci

Napisano przez dnia 28 lipca 2013 w Poezja
Nad znakiem śmierci, wieje wiatr.

Utkwione krople, lecą wspak.

Zakutą prawdę widzę ja,

A z Panem Bogiem leci ptak.

 

Nad upiornym snem, jesteś Ty.

Ratujesz moje życie od klęski.

Sen dobry, od dawna nie kocha mnie,

Lecz błąka w nieznane dni me.

 

Nad wielkim morzem, pusty mój jacht.

Płynący samotnie … tęskni dusza ma.

Utkwiona w koszmarze, który wciąż trwa.

 

Będący smutek, sprawia … że rozpacz w mym sercu gra …

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Komentarze«